Mutlu olun, mutlu edin…

Beni daha fazla hırslı yapan şey,

önüme çıkan engeller,

baÅŸarmak istediÄŸim hedeflerim,

ve bu hedefleri başabileceğimden şüphem olmaması,

hedeflerimde, hiç kimse yıldıramaz beni,

sadece biraz geciktirebilir,

belki hata yapıyorum,

belki çabuk karar veriyorum, çok fazla düşünmeden

hiçbirşey yapmamaktan daha iyi değil mi yanlış yapmak?

kabul ediyorum tüm hatalarımı,

kabul ediyorum tüm yanlışlarımı,

şaşırıyorlar buna,

ben mükemmel değilim ki,

hiçbir zaman mükemmel olmayacağım,

hiçkimse de mükemmel değil,

bu yüzden çok fazla affediyorum insanları,

bu yüzden toleransım çok fazla,

belki bazılarını hayatımdan çok çabuk çıkarıyorum,

bu onlara zarar vermiyor ki,

bana fazla zarar verdikleri için hayatımda değiller,

umursadıklarını da sanmıyorum,

kendimle çok fazla dalga geçtiğimde de şaşırıyorlar,

çocuksun hala der mesela abim,

oysa ki bu kadar dert, sıkıntı içinde,

çocuk gibi eğlenebilmek herkesin özlemi değil midir?

ben bunu yapıyorum,

gerektiÄŸi yerde gerekli ciddiyet,

gerektiği yerde de küçük bir çocuk şımarıklığı,

herşeyi doruklarda yaşamayı seviyorum,

bazen hiçbirşey yapmadan tüm gün uyuyorum,

bazen tüm gün hiç uyumadan çalışıyorum,

bazen deli gibi eÄŸleniyorum,

bazen sessiz sakın düşüncelere dalıyorum,

o an neyi yapmam gerekiyorsa ona odaklanıyorum,

yapacağım herşey en mükemmel şekilde olmalı,

en iyisini yapabilmeyilim,

kararlarımdan dolayı pişmanlık duymuyorum,

yaptığım hatalarında bana katkısı olduğunu görüyorum, biliyorum,

pişman olmuyorum bu yüzden hiçbirşeyden,

biliyorum yarın daha iyi olacak bugünden,

aynı zamanda düne özlemimde artacak,

ama en güzeli an’ı yaÅŸamak,

iyisiyle kötüsüyle,

ne geçmişi düşünerek yaşamak doğru,

ne de çok fazla geleceği düşünerek yaşamak doğru,

dünü özleyerek, geleceÄŸi hayal ederek, yaÅŸadağımız an’ı unutuyoruz,

bazen yapacaklarımızda sınır oluyor dün ve yarın,

bırakın dünü yarını,

karşınıza bir lunapark çıksa girin 5 yaşında çocuk gibi eğlenin,

oysa bunu yapmak istemez miyiz hep?

engel olan ne? Rütbe mi?

peki yarınlarda hep rütbemiz mi olacak ?

en son kendimizle ve yaptıklarımızla başbaşa kalmayacak mıyız?

ölüm anında yaÅŸadıklarımızı hızlı hızlı hatırlarken rütbe’nin ne faydası olacak bize?

neyse

tavsiyemdir ki içinizden nasıl geliyorsa öyle yaşayın,

birşeylere özenerek değil, özendiğiniz şeyleri yaparak yaşayın,

çocuk olmaktan utanmayın, bırakın çocuk desin diğerleri,

şuan çocuk diyenler, yarın size çocuk demelerini sağlayan, yapamadıkları şeyler için pişman olacaklar,

pişmanlıklarla bir ömür yaşamaktansa,

hatalarla ve yanlışlarla yaşamak çok daha güzel,

mutlu olun, mutlu edin,

sürekli hayal kurmayın,

hayallerinizi gerçekleÅŸtirerek yaÅŸayın…